تبليغاتX
تهمتن
غیر هنر که تاج سر آفرینش است×××دوران هیچ سلطنتی جاودانه نیست
 تنهایی
 

...

تکیه بر جنگل پشت سر روبروی دریا هستم

آنچنانم که نمی دانم در کجای دنیا هستم

 

حال دریا آرام و آبیست حال جنگل سبز سبز است

من که رنگم را باران شسته است در چه حالی آیا هستم

 

فوج مرغان را می بینم موج ماهیها را نیز

حیف حیف انسانم و می دانم "تا همیشه "

تا همیشه "تنها" هستم

...

                                            شاعر: محمد علی بهمنی

                                            آهنگ: دکتر محمد سریر

                                            خواننده : محمد رضا صادقی

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در دوشنبه چهارم آبان 1388  |
 ..ای میهنم
...

  ای میهنم ای خورشید آبیترین آسمان

  ریشه در آب رو ســـــــــــــــــــــــوی نور

  از شاخه ی نیلوفـــــــــــری داری نشان

  ایران ای میهنم

   ای سرزمیــــــــــــــــــــــــــــــن روشنی

  از خون گمنامان تو خاک وطن در ایمنی

  از بام و ایوان تو دور هر سایه ی اهریمنی

   ایــــــــــــــران

   سرزمین صلح و آیین   یادگار بهار

   با تو سرنوشت من نوشته روزگار  ایـران

...

  چه خصم هابه هر کجا نشانه رفـــت

  سنگ جفا به دشتهای بی کرانه ات

  به کوچه های شاد پر ترانـــــــــــه ات

  تو را چه باک که جاودانه ماندی آزاد و رها

...

   گر چه یغمای زمانه بر تو طوفانها وزید

   سبز شد باز آشیان از سرخی خون شهید

                           صبح خورشید امید

                                                ایــــــــران

 

                                                     ترانه:اصغر معینی

                                                      آهنگ:امیر بکان

                                                     خواننده:محمد رضا صادقی

به بهانه ی انتخابات و برای عشق به خاک سروده و اجرا شد

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در یکشنبه چهارم مرداد 1388  |
 خاک
...

مشتی از خاکتو بردارو ببین

تو رگاش نفت تو و خون منه

          هنوزم ساقه ی لا له های تو

          تازه از اشکای پنهو ن منــــــه

                  اگه من مثل درختا ایستـــــــادم

                  ریشه هام تو دستای تو محکمه

  رگام از تو خون میگیرن شب و روز

  منو با اسم تو میشناسن همـــــه

                 واسه کاشی کاریات دلواپسم

                 واسه حوضای عمیق نقاشی

                        واسه آینه کاری طاقای نور

                       واسه گنجیشککای اشی مشی

( بارون میاد خیس میشی   برف میاد گوله میشی  )

مال من باش و نذار ستاره ها

 مثه فانوسای مرده بد بشن

وقتی سرما میزنه زمستونا

 از سر نعش درختا رد بشن

                                 ترانه :عبدالجبار کاکایـــــی

                                آهنگ: محمد رضا چراغعلی

                                خواننده:محمد رضا صادقــی 

برای  عشق به وطن سروده و اجرا شد

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در جمعه پانزدهم خرداد 1388  |
 زر ناب
 

...

مرد افسانه های شورانگیز

دلش از پاکی و صفا لبریـــز

باز در فکر شهر رویا هـــاست

مرد ناگفته های این دنیاست

از سر شوق و شور این یاران

میسراید فسانه ی بــــــــاران

...

نه به پیری ز روزگار شبــــــــــــــــــــــــاب

همه پاکی همه نیکی وجودی از زر ناب

گالان اوجا سواره با یـــــــــــاران

سولماز اوجی با چشم پر باران

                  

                                                ترانه: حاجی مشــــــــهدی

                                                آهنگ: محمد ســـــــــــریر

                                               خواننده: محمد رضا صادقی

  برای بزرگداشت نادر ابراهیمی(نویسنده و شاعر) سروده و اجرا شد

                                                                    

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در جمعه پانزدهم خرداد 1388  |
 ...تعصب
 

...

مي رويــــــــــد در آتش نيرنگ اهريمن

لبريز از خون گشته خنجرهاي دشمـن

نمي بارد آسمان بر اين آتش نهــان

تا كه بر كند ز بن همه فتنه از جهان

...

بيا تا عشق را افسانه باشيم

بيا تا همدم و همخانه باشيم

بيا اي بهترين آواز ب‍ـــــــــــــودن

بيا با دست غم بيگانه باشيم

...

به مرداب جهل خود نهان گشته نور جان

بر اين ريشه ي بشر زند تيشــه جهلمان

 

بيا تا عشق را افسانه باشيم

بيا تا همدم و همخانه باشيم

بيا اي بهترين آواز ب‍ـــــــــــــودن

بيا با دست غم بيگانه باشيم

                                                    شاعر:ناصر زاغري تفرشــي

                                                    آهنگ: حامد پور ســــــاعي

                                                    خواننده: محمد رضا صادقي

 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در جمعه چهاردهم تیر 1387  |
 ...خاطره
 

...

خاطرم آید یاد روزی

با تو کنار جویی از آب

در هر نگاهی محو هم بودیم

                                    افسوس !

آن لحظه ها رفت مثل آن آب

در انتظار تو بدور از چشم

در آبشار شاخه های بید

راه تو می پاییدم از هر سو

وقتی که دل چون سایه می لرزید

...

سایه به  سایه  گم کرده راه

شانه به شانه در خلوتی گم

هر بار دیوار دلم می ریخت

تا تو مرا می کردی نگاه

...

در آن سکوت آخرین دیدار

در انزوای کاج های پیر

تو از میان سایه ها رفتی

من ماندم و آن خلوت دلگیر

رویید از اشک ما گل حسرت

آن عشقها پر پر شد و خاموش

بی ما سکوتی شاخه زد از باد

آن جوی هم خشکید و ماند از جوش

                                              

                                               ترانه:اصغر معینی

                                            آهنگ : حامد پور ساعی

                                            با صدای: محمد رضا صادقی

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در جمعه سی و یکم خرداد 1387  |
 ...لالایی
 

...

بخواب ای خوشه ی خوشرنگ مهتاب

بخواب دستای پیچک خسته هستــن

ببین صدها شقایق مهربـونی

تو باغ بغض پاییزم شکســـتن

بخواب ای خوب هر روز و همیـــشه

بخواب شب اومده تا پشت شیشه

بخواب، خواب کبوتر ها سپیــده

صدای خواب میاد از توی بیشه

لا لا  لا لا  لالایی برگ بیـــــــــدی

بخواب ای گل، تو فردا رو چه دیدی

...

برات قصه میگم از موج و دریــا

برات قصه میگم از ماهی و آب

بخواب بر چشمه ی اشک ستاره

بخواب بر شونه های یاس مهتاب

دلم میخواد برم تا شهــــــــــر رویا

یه روز میخوام که خورشید و بیارم

من و خورشید و تو همخونه باشیم

اونو بالای گـــــــــــــــــــهواره ت بذارم

لا لا  لا لا  لالایی برگ بیـــــــــدی

بخواب ای گل تو فردا رو چه دیدی

...

به روی برکه ی ما ه و ستاره

بخواب آروم تو نیلـــــــوفر آبی

نریز اشک زلال دونــــــــه دونــــــــه

برات قصه میگم پس کی میخوابی

بخواب ای لحظه ی شرم شقایق !

صدای سبز نیلوفر رهاییســــــــت

اگر چشم زمین از لا له تر شــــد

بدون از قصه ی سرخ جدا ییست

لا لا  لا لا  لالایی برگ بیـــــــــدی

بخواب ای گل تو فردا رو چه دیدی

...

لا لا  لا لا  لالایی برگ بیـــدی

هوا کم کم میره رو به سپیدی

 

                                                    ترانه:افشین سر فراز

                                                   آهنگ: داریوش تقی پور

                                                   صدای: محمد رضا صادقی

                                                   از آلبوم: بغض(به یاد واروژان)

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386  |
 ...پیام صلح
 

همو طن بیا بخونیم که تا آخر راه با هم می مونیم

یه روزی حرفمو نو به گوش دنیا می رسونیم

حرف ما پیام صلح و پیام عشق و پیام نوره

تو دستای عا شق ما یه گل سرخه گل غروره

...

توی صداتون روی لباتون یه بغل نت و نغمه و ترانه ست

شور و حالتون چه عاشقانه ست دلاتون پره عشق وطن

بگین به فردا بگین به دنیا بگین باور ما خود بهاره

بگین همت ما خزون نداره می رسیم به ستاره شدن

...

ایران لاله ای که دمید       ایران سرزمین امید

ایران  پرچم آرزو               ایران  سرخ و سبز و سپید

ایران  کوه لبریز نور           ایران  تا ابد پر غرور  

ایران بهترین جای شعر     ایران   موطن عشق و شور

 

                                                          آهنگ :محمد رضا چراغعلی

                                                           ترانه:   یغما گلرویی

                                                       خواننده: محمد رضا صادقی

 این اثر به مناسبت بازیهای جام جهانی ۲۰۰۶ ساخته شد

                           

 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در دوشنبه هشتم بهمن 1386  |
 ... سپیده دم
 

 مثل چشم من

مثل قبیله ی آفتابگردان

پلک پنجره باز می شود به سمت نور

از لحظه ی هنوز تا روزگار دور

بیا باور کنیم نبض پنهان عشق را

بیا قدم بزنیم در حوالی آسمان

بیا دوباره بخوانیم اذان عشق را

همین جا

 که در طراوت شبنم ها تطهیر می شود جهان

                                                               آهنگ: محمد رضا چراغعلی

                                                                خواننده :محمد رضا صادقی

                                                                ترانه : اسد  وجودی 

|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در سه شنبه دوم بهمن 1386  |
 ماه و پلنگ ....
 
 
خيال خام پلنگ من به سوی ماه جهيدن بود !!!
... و ماه را ز بلندايش به روی خاک کشيدن بود !!!
پلنگ من ـدل مغرورم‌ـ پريد و پنجه به خالی زد
که عشق ـماه بلند من‌ـ ورای دست رسيدن بود !
گل شکفته خداحافظ، اگر چه لحظه‌ی ديدارت
شروع وسوسه‌ای در من، به نام ديدن و چيدن بود !
من و تو آن دو خطيم آری، موازيان به ناچاری
که هر دو باورمان ز آغاز، به يک‌دگر نرسيدن بود !
اگرچه هيچ گل مرده، دوباره زنده نشد اما
بهار در گل شيپوری، مدام گرم دميدن بود !
شراب خواستم و عمرم، شرنگ ريخت به کام من
فريب‌کار دغل‌پيشه، بهانه‌اش نشنيدن بود !
چه سرنوشت غم‌انگيزی، که کرم کوچک ابريشم
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پريدن بود !!!
 
 به نظرم شعر زیباییست وصف حال خیلی از ما. نه ؟!
|+| نوشته شده توسط محمد رضا صادقی در سه شنبه دوم بهمن 1386  |
 
 
بالا